V/A
„Lowfreq Poland”
Apparition Recordings
polski dubstep

O ile w Anglii dubstep wpisuje sie w tradycje muzycznego continuum od reggae przez jungle po UK garage i grime, o tyle w Polsce – nie ma co ukrywać – to tkanka obca. Nic więc dziwnego, że fascynacje większości młodych autorów pierwszego manifestu polskiej sceny nie wykraczają poza współczesne produkcje zachodnie. Jest surowo, mrocznie, klimatycznie i pewnie o nic więcej nie chodziło. Spodziewam się, że na imprezie większość tych tracków przywali w ucho i wykręci bebechy jak trzeba. Tyle, że dla mnie dubstep jest najciekawszy tam, gdzie przekracza gatunkowe rygory: łączy się z ragga, microhousem, berlińskim tech-dubem. Nie twierdzę, że Polscy twórcy powinni sięgać po góralskie śpiewki, jednak dziwię się, że tak kurczowo trzymają się dość hermetycznej formuły, definiowanej przez mocne basowe „zejścia”, minimalny nieco sztywny beat i neurotyczny klawisz. Brakuje mi tu nieco chuligańskiego rozwydrzenia, nonszalancji i melodycznego luzu. Nie marudzę jednak, bo wyróżniające się kawałki Kaosbreed, Lukeing Forward, Substancji czy Substep Infrabass bez wstydu można by puścić w klubie w Croydon. Fajnie, że się dzieje.

Łukasz Lubiatowski