Tym razem przyjąłem postawę admiracyjną. Wyszedłem z założenia, że skoro przy postawie negacyjnej pierwszy dubstepowy album tego duetu tak mnie załatwił, to teraz spodziewając się czegoś równie dobrego, na pewno trafię na jakiegoś gniota. Jakże srogo się zawiodłem. Wszystkie trzy wydawnictwa w zasadzie można by potraktować jako jedno. Wszystkie utrzymane są w tym samym, lekko przymulonym, mocno technologicznym klimacie. Wybrzmiewają w nich echo starego dobrego techstepu, nutka wczesnego Buriala i ledwo słyszalne, ale jednak obecne elementy tego, co obaj panowie robili w d’n'b. Cały materiał jest do tego perfekcyjnie wyprodukowany. Każde cyknięcie, każde kopnięcie basu jest tam, gdzie być powinno, a przestrzeń pochłania słuchacza. Nie rażą nawet lekko naiwne tła okraszone chórami ze starego samplera i długimi pseudosmyczkowymi dźwiękami rodem ze ścieżki dźwiękowej do ‘Blade Runnera’ (autorstwa Vangelisa, jakby ktoś nie wiedział). Warto też odnotować fakt, że w produkcji ‘Cold Blooded’ maczał swoje paluchy Youngsta, który nieczęsto pojawia się w studiu, ale jak już to zrobi, to zazwyczaj wychodzi z tego coś naprawdę dobrego.